خیلی خوشحالم که دوستان آهنگهای باحال درخواست می‌کنند، آهنگهایی که هرجایی پیدا نمی‌شه، مثل آلبوم Episode II از گروه Safri Duo . این گروه تقریبا 30 سال پیش توسط دو پرکاشنیست دانمارکی به نامهای Uffe Savery و Morten Friis تشکیل شد. اسم گروه از ترکیب اول اسم این دوتا یعنی Sa-fri درست شده. این دو تا الان 10 آلبوم دادند که شامل اجرای قطعات کلاسیک آهنگسازان معروفی همچون Bach و Mendelssohn و همچنین آهنگسازان معاصر می‌شه. از سال 2000 به بعد کارهای این گروه به سمت Electronics رفت و جز پرطرفدارترین موزیکهای اروپا شد. این آلبوم که اینجا آوردم سال 2002 به بازار اومد که شامل 9 آهنگ می‌شه.

Episode II – Safri Due

اگر خیال ندارین این آلبوم 70 مگابایتی رو دانلود کنید، این تک آهنگ رو از دست ندین!

All the People in the World (feat. Clark Anderson) – Safri Duo

دری دری دیــــــــ، دی دی دی ؛ فیلم خوب، بد، زشت رو دیدید حتماً، نه؟ من همیشه دوست داشتم بده باشم! آهنگ این فیلم جاودانه رو آقای Ennio Morricone ساخته، که در اینجا معروفترین آهنگش رو آوردم:

The Good, The Bad & The Ugly – Ennio Morricone

و اما، یه نفر گفته بود که از این آهنگها خیلی خوشش اومده، و چیزهایی شبیه به اونها خواسته بود. این سه‌تا رو دانلود کن و حالش رو بُبَر!

Is there any body goin’ to listen 2 my story

all about a girl who came 2 stay

Girl – the Beatles

Feelings – Morris Albert

Just the Two of Us – Grover Washington

در بین مطالب قبلی، Emo Mike از من قول گرفته بود که چندتا از ویدئوهای گروه Paramore رو براش آپلود کنم. 5تا ویدئو باحال از این گروه با فرمت MP4 دانلود کنید:

Emergency – Paramore(MP4)

Crushcrushcrush – Paramore(MP4)

Pressure – Paramore(MP4)

Hallelujah – Paramore(MP4)

Misery Business – Paramore(MP4)

چک‌لیستِ برنامۀ . . . . . . .

تُنگ ، کاکتوس ، تخم ، CD ، دستکش ، بیل‌چه ، قاشق ، Hand ، خاک ، CD خام ، Laptop ، پیرهن صورتی ، کفش سفید ، One 4 Him ، Kasra ، مانی ، My 21^st

سوال یک: این چک‌لیست مربوط به چه برنامه‌ایست؟ علمی، تفریحی، فرهنگی، الواتی، ... ؟

سوال دو: حدس بزنید با هر کدام از موارد بالا قرار است چه کاری انجام شود؟

سلام به همگی امیدوارم همه خوب باشین... از دوستم شایان تشکر میکنم که گذاشت من روز تولدم اینجا مطلب مورد علاقه ام رو بنویسم...

با چند تا از زیباترین جملاتی که توی زندگیم شنیدم شروع میکنم...

And I, I will…

Breathe for love tomorrow

Cuz there's no hope for today…

داستان از اونجا شروع شد که پارسال خانواده داییم برای اولین بار اومدن ایران و دو روزی رو پیش ما توی تهران موندن... پسردایی بزرگترم علی که حتی یه کلمه هم بلد نبود فارسی حرف بزنه توی اون یه ماهی که ایران بودن با هیچکس به غیر از من بیشتر از دو سه جمله حرف نزده بود... یعنی یه جورایی داشت حالش از ایران و زبان فارسی به هم میخورد تا جایی که فقط وقتی بهش گفتم میتونه به جای سینا منو مایک صدا کنه کلی حال کرد و داشت بال درمی آورد و آخرش فکر کنم یادش رفت اسم من سیناست... توی اون مدتی که با هم بودیم فقط در مورد موسیقی با هم صحبت کردیم و کمی هم توی MySpace گشتیم که اونجا بود که متوجه شدم علی بلده گیتار برقی بزنه و واسه خودشون با دو سه تا از دوستاش یه گروه Rock Alternative توی مدرسه شون تشکیل دادن و دو تا از آهنگاشون رو ضبط کرده بودن و توی MySpaceاش گذاشته بود رو برام گذاشت تقریبا چیز خوبی بود توی مایه های Radiohead و اینجور سبکها اما چون با فیلترشکن رفته بودیم MySpace متاسفانه نتوستم دانلودشون کنم... راستی بگم که این علی آقای ما الان فقط 14 سالشه و داداش کوچیکش که اسمش رضا هست (که اونم دو کلمه فارسی بیشتر بلد نبود!!!) 8 سال داره... این واسه من خیلی جالب بود که چطور این پسردایی ما با اینکه فقط 14 سالش بوده تونسته یه همچین کاری بکنه... وقتی ازش سوال کردم اول فکر کرد دارم مسخره اش میکنم بعد فهمیدم: "نه بابا...!!!" این موضوع حداقل توی این چند سال اخیر توی کشوری مثل آمریکا خیلی عادی شده... حالا بگذریم از این حرفا زیاد نمیخوام این قسمتو طولانیش کنم... و اما از خواننده ها و گروههای خوانندگی خیلی باحال و خفنی که علی به عنوان الگوهای گروه خودشون به من معرفی کرد و تا اون موقع اسمشون رو نشنیده بودم. خواننده هایی مثل John Lennon ،... و گروههایی مثل Anti-Flag و Paramore... گروهی که با اینکه خیلی کارش درسته ولی فعلا هرکسی اونو نمیشناسه...

بله در واقع پست اصلی از اینجا شروع میشه... Sean به من گفت هر مطلبی که دوست داشته باشم میتونم بنویسم، خب منم فعلا به غیر از دو گزینه که پارسال بیشترین تاثیر مثبت رو روی زندگیم گذاشتن چیز دیگه ای پیدا نکردم و از بین اون دوتا، گروه پر شور و هیجان و دوست داشتنی و محبوب همه جوونای باحال Pop Rock باز (اونایی که وقتی این آهنگها رو گوش میکنن یه گیتار فرضی میگیرن دستشون و از فضای این دنیای آلوده به همه چی خارج میشن و میرن به جایی که فقط آرامش حکومت میکنه...!!!) یعنی Paramore رو انتخاب کردم...

Paramore گروه Pop Rock کاندیدای جایزه Grammy که در سال 2004 (بخاطر همین گفتم فعلا هرکسی نمیشناسه چون 4 سال بیشتر نگذشته... اما بشنوید در ادامه که توی همین 4 سال چه کارا که نکرده...) توی شهر فرانکلین ایالات متحده آمریکا شکل گرفته که بعد از کلی تغییر توی اعضای گروه، فعلا این گروه شامل هیلی ویلیامز (Hayley Williams) بعنوان خواننده اصلی گروه و اجرا کننده Keyboard، جُش فاررو (Josh Farro) بعنوان گیتاریست اصلی گروه و خواننده پشتیبان،جِرِمی دِیویس (Jeremy Davis) بعنوان گیتار بیسیست و زَک فاررو (Zac Farro) که اتفاقاً داداش جٌش هست، بعنوان درامیست گروه میباشد.

راستش اولش خیلی دوست داشتم یه پست کامل فقط در مورد Hayley بنویسم اما دیدم حیفه واقعا همه اعضای این گروه کارشون درسته و در کل حیف بود که اسم Paramore رو نمی آوردم... بخاطر همین اینجا از اعضای گروه بیشتر از  Hayleyی عزیز خواهم نوشت البته مطمئنم و امیدوارم بخاطر طولانی بودن این متن (آخه خیلی هیجان زده ام...) حوصله تون زیاد سر نره...

در سال 2002، Hayley Williams در سن 13 سالگی از شهر وطن خودش مِریدان میسیسیپی به شهر فرانکلین آمریکا رفت و  در اونجا توی مدرسه خصوصی با برادران Zac و Josh Farro آشنا شد.

اعضایی که الان این گروه رو تشکیل دادن قبلا کمی از اینکه خواننده گروه دختر باشه ناراحت بودن اما چون همه دوستای خوبی با هم بودن، Hayley برای اونها آهنگ مینوشت و در نهایت کارشون خیلی خوب گرفت. Paramore بطور رسمی توسط همون چهار نفری که در بالا گفتم در سال 2004 شکل گرفت.

اما یه چیز جالب دیگه که چرا اونها اسم "Paramore" رو برای خودشون انتخاب کردن؟!! این اسم رو از اسم مستعار یکی از بیسیست های سابق گروه، زمانی که هنوز توی گاراج خونه آهنگ می ساختن، برگرفتن تا اینکه بالاخره فهمیدن معنی کلمه paramour  میشه –secret love- و تصمیم گرفتن یه حالت قشنگتر این کلمه یعنی Paramore رو برای این گروه انتخاب کنن.

خب راستش اگه بخوام از تمام آلبومها و آهنگهای Paramore بگم خیلی طولانی میشه پس خیلی خیلی خیلی خلاصه مینویسم...

یکی از آلبوم های محشر این گروه که وقتی وارد بازار میشه تقریبا میشه گفت چند جا رو منفجر کرد، آلبوم معروف Riot! هست که دوتا از خوف ترین موزیک ویدئو های این آلبوم Misery Business و Crushcruchcrush هستن...

Misery Business بهترین، زیباترین و پرهیجان ترین آهنگی بود که در سال 86 گوش کردم و یکی از بهترین موزیک ویدئو ها توی سبک Pop Rock هستش. نمیدونم چجوری باید توصیفش کنم ولی وقتی این موزیک ویدئو رو دیدم یادمه اونقدر تحت تاثیر قرار گرفتم که تا سه روز یه قسمتی از مغزم تعطیل شده بود...!:D

قضیه همون "گیتار فرضی" هست که بالاتر گفتم، آره یه گیتار بگیر دستت و وقتی Josh داره با تمام نقاط دستش از سرشانه تا آرنج، از آرنج تا مچ و از مچ دست تا سر ناخن انگشتاش با تارهای گیتارش بازی میکنه و همزمان با حرکات پاهاش سیزده تا شکل هندسی منظم رو روی کف زمین طی میکنه تو هم باهاش همراه شو، هیجان داشته باش و تا میتونی سرت رو محکم به همه جهات حرکت بده تا موهات محکم به هوا شلاق بزنن...

یا اگه خواستی میتونی با Jeremy همراه بشی، وقتی داره آروم و خیلی عشگولانه گیتارش رو اینور و اونور میکنه و تارهای گیتار بیسش رو آروم نوازش میکنه انگار خودش و گیتارش دارن یه رویای شیرین میبینن... اینو بخاطر این میگم که بعضی اوقات یه لبخند خیلی شیرینی روی لبای Jeremy میبینی که ناخودآگاه میری توی عالم دیگه... چه بخوای چه نخوای رقص رمانتیک Jeremy با گیتارش بالاخره مستت میکنه...

توصیه میکنم به حرکات Jeremy و Josh توی موزیک ویدئوی Crushcrushcrush حتما دقت کنید...

اما Zac!!! چه میکنه با این drum stick هایی که دستشه... انگار حواسش به هیچی به غیر از اونا نیست... داره جلو رو نگاه میکنه... هنوز قسمت درام آهنگ شروع نشده... ناگهان میبینی سه تا چیز عین آبشار به سمت پایین جاری میشن، دو تاش چوبهای درام و یکیش کله Zac...

موزیک ویدئوی Crushcrushcrush هنوزم که هنوزه با اینکه خیلی با هیجان بنظر میاد (به قول بچه ها گفتنی نمیشه باهاش حرکت نزد:D ) اما هنوز یه آرامش خاصی بهم میده...

Nothing compares to a quite minute alone,

Just the one two, of us is coming on…

That never happens; I guess I'm dreaming again…

…

اما کمی از Hayley خانم صحبت کنیم... این دختر خانم خوشکل و با استعداد با صدای قشنگش همه رو به حیرت وا میداره...

متن آهنگ Misery Business رو خود Hayley نوشته و در این مورد میگه که:

"…more honest than anything I've ever written, and the guys matched that emotion musically…"

Hayley یه دختر با چشمهای سبز خوش رنگ و موهای نارنجیه که بخاطر رنگ موهاش یه خواننده و آهنگ نویس معروف به اسم John Mayer که صدای Hayley رو تحسین کرده اون رو توی یه بلاگ "The great Orange Hope" نامیده...

Hayley خیلی دختر باحالیه... در واقع میتونم بگم واسه خودش شیر دختریه بابا... زیاد میل نداره توی عکسها خوشکل بیافته اما سعی میکنه عکسهای بانمکی از خودش به جا بذاره... توی موزیک ویدئوها هم که چهره اش آدمو دیوونه میکنه... واااااااااااااااای...

یه چیز دیگه که باعث شد من بیشتر از Hayley خوشم بیاد این بود که دوستاش اونو Sponge Bob صدا میزنن... خیلی باحاله نه؟:D وقتی این یکی رو فهمیدم کلی باهاش حال کردم...

Hayley الان 1۹ سالشه... توی اون سالی که Paramore آلبوم Riot! رو داد بیرون به عنوان "Best New Band" انتخاب شد و Hayley هم بعنوان #2"S.exiest Female" ... واقعا هم که همینطوره... Hayley توی آلبوم Riot! همه رو مات خودش میکنه...(البته کسانی که برداشت دیگه ای از کلمه S.exy دارن و هنوز نمیدونن این واژه توی کشوری مثل آمریکا چه معنی میده لطفا جملات آخر رو زیاد جدی نگیرن و فکر بد در مورد Hayley جون نکنن!!!)

آخ آخ داشت کم کم یادم میرفت، یه چیز دیگه که Paramore رو خیلی خیلی جذاب تر میکنه استیل Emoی این گروهه... محشره واقعا که حرف نداره... البته واژه Emo خیلی عمیقه و به همین راحتی نمیشه بکارش برد و بعضی موقع بعضی جاها مایه آبرو ریزیه... اما در مورد گروه محبوبمون میشه گفت که فقط استیل لباسها، مو و آرایششون Emo و بسیار زیباست... یا به قول یه مصاحبه کننده ای به اسم  Joshua Martin که بعد از مصاحبه با Hayley نوشته:

", or bratty… It's emo without being whiney"

مخصوصا استیل موهای اعضای گروه منو کشته...

خیلی دوست داشتم بیشتر از این در مورد paramore بنویسم اما دیگه خیلی زیاد نوشتم... امیدوارم خوشتون اومده باشه... باز هم از شایان عزیزم تشکر میکنم که این فرصت خوب رو به من داد... ایشالا تولدت جبران میکنم شایان جون...

ببخشید بچه ها وقت نشد موزیک ویدئو ها رو براتون آپلود کنم ولی حتما این کار رو میکنم و بعدش از شایان عزیز میخوام که اونارو در اختیار شما دوستان قرار بده...

شاد و پیروز باشید دوستان

دوست شما Emo Mikå

من ضوضو هستم.دوست خوب مدیر وبلاگ این آقای مدیر افتخار دادن که من روز تولدماینجا مطلب بنویسم.نمیدونم چی بگم اما بهترین روز تولدم بود.آخه بیشتر دوستام یادشون بود.

اما دلم میخواست کنار خیلی هاشون بودمولی یکیشون که پارسال نبود،امسال هست.آخه شیکمو پارسال چون منو روز تولدم ندید،همه کادومو نوشه جان کرد

انقدر دوست داشتم کلی مطلب بنویسم اما همش که اینجا جا نمیشه.

در پایان هم اینکه کلی از شایان تشکر میکنم که به من اجازه داد تو وبلاگ قشنگش بنویسم

تازه ،کلی هم تولدم مبارک.ایشالا ۲۰۰ ساله بشم

goodbye my love goodbye

I always will be true

so hold me in your dreams til I

come back to you

Goodbye My Love – Demis Roussos

گاهی اوقات، لابه‌لای نوارهای قدیمی در اعماق داشبورد ماشین بابا، پیدا می‌شه آهنگهایی مثل آهنگ بالا .

Love Me Tonight – Tom Jones

Strangers in The Night – Frank Sinatra

تقریباً دوسال پیش بود؛ یه روز که توی سایت کامپیوتر مشغول ساختن صفحۀ شخصی یاهو 360 بودم، یکی از کنارم رد شد، یه نگاهی بهش انداختم، یه نگاهی به مانیتور انداختم، دوباره برگشتم. انگار چهره‌اش آشنا بود. سریع صفحات یاهو 360 رو زیر و رو کردم (منم جوگیر!) و همون صفحۀ آشنا رو آوردم، آره، خود پسره بود. بعد تریپ ریلکس نشستم و سعی کردم با حرکات زیرپوستی جلب توجه کنم. اون پسره، طولی نکشید که چشمش به صفحۀ شخصی یاهو 360ش افتاد و یه نگاهی به من کرد. و این آغاز دوستی من و یاسین بود ...

یکی از بهترین ویژگیهای یاسین اینه که همچین گرم و صمیمی سلام و احوال‌پرسی و معاشرت می‌کنه که به دل آدم می‌شینه. یادمه اون قدیما یکی براش نوشته بود علاقۀ زیادی به جلسه داره! و من فکر می‌کنم به ریاست و مدیریت  علاقۀ ویژه‌ای داره که تا امروز در این زمینه موفق بوده، درسته یاسین؟!

« یک یک . دو دو . سه سه سه ... اِکوش رو کم کن کن کن کن کن

یک دو سه ... صدا میاد؟ مرسی

مفتخرم که در اینجا مدیر سایت پروچیستا رو معرفی کنم، جناب آقای یاسین شفقی! به افتخارش!»

اینم هندونه! زیر بغلت سنگین شد، یاسین؟

و اما پروچیستا

این سایتی‌ست که هر کس می‌تونه در اونجا عکسهای باحالش رو در معرض دید مردم و عمدتاً عکاسهای نیمه‌آماتور و حر‌فه‌ای قرار بده و از نظرات اونها بهره ببره. سایتی که هرکس می‌تونه نمایشگاه مجازی در اون برپا کنه. سایتی که میشه بعضی از عکسهاش رو دودر کرد!

من شخصا عکسهای خیلی خوبم رو در پروچیستا قرار میدم، و هدفم اینه که یه روز اسمم درکنار عکاسان پروچیستا قرار بگیره. ببینید چندتا از عکسهای شانگوله رو: مگنولیا زیر برف ، مگنولیا زیر آفتاب ، بامبو پیچ

حالا میکروفون رو می‌دم دست یاسین تا برامون بگه بهترین، فوق‌العاده‌ترین و هیجان‌انگیزترین عکسی که تابحال در پروچیستا دیده کدومه و در موردش توضیح بده، بیا یاسین‌جان، بیگیر

«قبل از هر چیز به خاطر این همه لطفی که به من داشتی خیلی ممنونم(!) شایان عزیز و باید عرض کنم این دوستی که دو سال قبل شروع شد برای من بسیار ارزشمنده و امیدوارم تا همیشه ادامه داشته باشه. و اما اینکه کدوم یکی از عکس ها هیجان انگیزتره باید بگم واقعاً انتخاب خیلی سختیه و شاید مدت ها وقت میخواد. من اکثر عکس هایی رو که می فرستند دوست دارم. به خصوص که نگاه حرفه ای هم به این موضوع ندارم. اما همین اواخر یکی از عکس هایی که در صفحه "عکس های شما" فرستاده شد نظرم رو جلب کرد. به خاطر موضوع استثناییش و دقت نظر عکاس که لینکش رو اینجا میذارم. متشکرم
http://www.prochista.com/photo.php?id=2531&photographer= »

و اما مسابقۀ پروچیستا

عکس زیر رو ببینید، چی دستگیرتون میشه؟ 

این عکسیه که من برای مسابقۀ پروچستا «ایران من زیباست» فرستادم. مسابقه‌ای که دبیر اجراییش، همین آقای یاسین شفقی به نفر اول تندیس و سکه می‌ده. البته به نفر دوم تا بیستم هم یه چیزایی می‌ده ولی من فقط به تندیس فکر می‌کنم! در این مسابقه هر کس می‌تونه با 3 عکس شرکت کنه و آخرین مهلت ارسال آثار 15 اردیبهشت هست. به علاوه، این مسابقه یه بخش Photoblog هم داره که من به شدت درگیر پیاده کردن ایده‌ام در مورد این بخش مسابقه ام. اطلاعات کامل‌تر رو اینجا می‌تونین پیدا کنین.

پیشنهاد می‌کنم در مسابقه شرکت نـــکنید، چون الآن یک هفته‌است که عکسم رو ارسال کردم، و شما می‌دونین که، هیچ شانسی ندارین!

Have a Nice Shot, Buddy!

1024 در 768 

زندگی حکایت مرد یخ‌فروشی‌ست،

که

از او پرسیدند

فروختی؟

گفت:

نخریدند،

ولی تمام شد.

Purple Haze – Jimi Hendrix

Johnny B. Goode – Chuck Berry

What’s Going On – Marvin Gaye

هر چیزی رو نمی‌شه ماس‌مالی کرد، حتی با یه سطل ماست پُرچرب چوپان

«توسعۀ فرهنگ کنکاش و تفکر در مفاهیم دینی توسط جوانان

به منظور پذیرش درونی و قلبی و عمل به آنها»

قبل از عید، در حالی که همه به فکر خرید شب عید و خونه تکونی بودند، در حالی که گرونی همه‌چی از شیر مرغ تا جون آدمیزاد بی‌داد می‌کرد، در حالی که قیمت نفت هر روز رکورد می‌شکوند، در حالی که یه شماره‌ای گوشۀ صفحۀ تلویزیون، هر روز یکی کم می‌شد، در حالی که شعارهای انتخاباتی شهر رو مُزین کرده بودند، در حالی که زمین نفس می‌کشید؛ دکتر نوری‌زاده خبر از رسوایی فرماندۀ نیروی انتظامی استان تهران ( یعنی رئیسِ رادان)، سردار رضا زارعی داد. به دنبالش سایتهای غیر رسمی خبر رو منتشر کردند. انگار قضیه جدی بود، چون آیت‌الله شاهرودی شخصا پروندۀ سردار رو در دست گرفته بود. قبل اینکه شایعه پراکنی بشه سخنگوی قوه قضاییه این مساله رو به صورت ضمنی تایید کرد. اما چند روز بعد احمدی مقدم که به جای سردار رسوا روی کار آمده بود تکذیب کرد. سردار چند روز به قید وثیقۀ چندین میلیونی آزاد شد، اما نهایتاً 29 اسفند 86 دوباره بازداشت شد.

اما داستان چه بوده؟ ادامۀ مطلب رو کلیک کنید

00:05 – سامان، سر بلوک 5 – سمفونی شماره 25 مُتزارت (G-Minor)

شانگوله: سلام ، سلام

فرتاش: سلام

محسن: سلام

فرتاش: این چیه؟ چرا ...

شانگوله: مزاحمتون نمی‌شم. فعلاً

محسن: امیدوارم خوب بشی. هه هه!

فرتاش: هه هه!

به قدم زدن ادامه دادم. چرا انقدر زود رفتی، مُتزارت؟

پی‌نوشت: اگر می‌خواهید موسیقی کلاسیک را باور کنید، فیلم Amadeus را تماشا کنید. (داستان زندگی Wolfgang Amadeus Mozart)

Images of broken light which

dance before me like a million eyes

That call me on and on across the universe

Jai guru deva om

Nothing's gonna change my world

Nothing's gonna change my world

Across the Universe – The Beatles

ناسا این آهنگ رو در تاریخ 4 فوریه 2008 به سرتاسر جهان هستی مخابره کرد.

داور چهارم بازی منچستریونایتد و چلسی فکرش رو نمی‌کرد که 5 دقیقه قبل از شروع بازی ساعتش گم بشه، و از اونجایی که خیلی آدم شاخی بود از هیچ کس، هیچ ساعتی قرض نمی‌گرفت. اون دوتا چوب نامتقارن داشت که می‌دونست سر هر کدوم رو آتیش بزنه دقیقا بعد از یک ساعت چوب کامل می‌سوزه. خب، حالا بگین این داور چجوری سر 45 دقیقه داور وسط رو مطلع کنه.

اولین جوابی که به ذهن همه می‌رسه اینه که سه-چهارم یکی از چوبها رو جدا کنه و بسوزونه تا 45 دقیقه بدست بیاد. اما یادتون باشه، چوبها نامتقارن هستند، یعنی تضمینی نیست که سه-چهارمش (از نظر طول یا وزن) دقیقا در 45 دقیقه بسوزه. داور چهارم تنها می‌دونه که اگه سر یک چوب رو آتیش بزنه، یک ساعت طول می‌کشه که چوب کامل بسوزه.

جواب این معما رو تا قبل از ارسال مطلب بعدی همینجا می‌نویسم. فعلا بگذارین دوگوله‌تون یه کم خیس بخوره!

Have a Nice Mysterious Day !a

لعنت بر شیطون، آخه من چه جوری تو رو خلاص کنم در حالی که مدام اون شاخک‌های باریک و درازت رو به نشانۀ دوستی و صمیمیت برام تکون می‌دی؟ ما که هرچی خواستی توی اون فاضلآب برات ول کردیم تا صفا کنی، قربون پرزهای پشت پات برم، چرا اومدی بیرون که مقتول بشی؟ تو که می‌دونستی ما اینجا دمپایی زیاد داریم. برو خدا رو شکر کن گیر خوش آدمی افتادی، همچین بی‌صدا تمومش ‌کنم، نفهمی چی بود، چی شد. توی جهنم می‌بینمت سوسک قهوه‌ای کوچولو، بای بای

پی‌نوشت: دمپایی را از قسمت پاشنه در دست بگیرید و با حرکت شتابدار مانند حرکت چوب گلف، به سوسک ضربه بزنید تا به پرواز درآید و پس از اصابت به دیوار یا هر جسم سخت دیگر جنازۀ آن را با گوشۀ نیازمندیهای روزنامه در سطل زباله بیاندازید. این بهترین و تمیزترین راه کشتن سوسک می‌باشد.

در سرتاسر دنیا هزاران گروه موسیقی وجود داره؛ گروه‌هایی که ممکنه حتی اسمشون هم به گوشمون نرسه. و من دوست دارم اونا رو کشف کنم. مثل این گروهی که اینبار براتون آوردم. آهنگای این گروه رو –به طور اتفاقی- از لابه‌لای خرت و پرتهایی که دانلود کرده بودم پیدا کردم و گفتم، «هی پسر، چه راک‌بُند کولی» ، آره؛ یه گروه جوون و خلاق و البته صمیمی، Eisley یه گروه راک دوست‌داشتنی.

این گروه در سال 1997 در Texas شکل گرفت زمانی که Chauntelle (گیتاریست) و Sherri (خواننده و گیتاریست) توی اتاق‌خواب با هم تمرین می‌کردند. شاید باور نکنین اگر بگم در اون زمان 16 و 14 سال داشتند. و جالبتر اینکه خواهر کوچیکترشون، Stacy، 8 ساله هم اصرار می‌کرد که بیاد تو گروه؛ اما خواهرهای بزرگترش اجازه نمی‌دادند. تا اینکه Stacy کوچولو (گیتاریست، کیبوردِر و خواننده) اولین آهنگش رو ساخت -به تنهایی- و خیلی زود به همراه برادر 10 ساله‌اش، Weston (درامر) وارد گروه شد. این چهارتا خواهر برادر فقط یه پسرعمو Garron کم داشتند، که بعدها به عنوان بیسیست وارد گروه شد. توی پرانتز بگم: (استعداد خانوادگی رو دارین؟! و از اون مهمتر پدر و مادر و جامعه‌ای که استعداد فرزندان‌شون رو سرکوب نمی‌کنند!)

Eisley در اون سالهای اول در مسجد، ببخشید کلیسا تمرین می‌کردند. کم کم کارشون گرفت تا جایی که در سال 2003 با Coldplay روی صحنه رفتند. خود Sherri گفته که بیشتر از همه The Beatles و Radiohead روی اونا تاثیر گذاشته؛ البته به نظر من بیشتر از همه به Avril Lavigne شبیه‌اند و شاید بهتر و جذابتر. اولین آلبوم رسمی این گروه سال 2005 به بازار اومد. آلبوم دوم هم سال 2007. در مورد این آلبومها دنبال رتبه و فروش نباشین که خبری نیست. فقط گوش کنین و لذت ببرین.

این دوتا آلبوم ترانه‌های خوبی دارند اما چیزی که در ابتدا توجه‌تون رو جلب می‌کنه لطافت صدا و لهجۀ خواننده‌ست که توی این آهنگ به اوج خودش می‌رسه،

He was throwing grain into the ground below, ground below

With dreary circles of his arm, going slow, very slow

His cap pulled down roun' his ears to

hide the smile and watery tears

My loving wife is so wonderful

Memories - Eisley

بیشتر از این نمی‌خوام در مورد آهنگاش بنویسم. این حس شنوایی ماجراجویانۀ من بود که اینا رو کشف کرد؛ شما هم می‌تونین امتحانش کنین:

Room Noises (2005) - Eisley

Combinations (2007) – Eisley

مریم‌جون، معلم مهدکودک، شاید اولین کسی بود که ازم پرسید می‌خوام چیکاره بشم؟ «یا معلم، یا خلبان» فکر می‌کردم بهترین شغلی که توی دنیا پیدا می‌شه. این سوال هنوز با منه، جوابی دقیقی ندارم؛ اما بهترین شغل، می‌دونم، خوب می‌دونم، دیروز فهمیدم بهترین شغل چیه.

این آقا بهترین شغل دنیا رو داره. علی آقا، یه باغبون کاردرست در منطقه متل قو [شمال کشور]، عاشق گل و گیاه. بهترین روز برای علی آقا روزیه که قراره بره گل بخره و بکاره. گفتم می‌خوام ازت یه عکس تکی بگیرم. گفت من با «گُل» عکس می‌ندازم.

بقیه عکسها در ادامۀ مطلب ببینید.

1024 در 768 

سال نو مبارک، سال 86، سال موش، سال پنیر چدار، سال نرگس هلندی

عیدی من به تمام شما دوستان عزیز یه آهنگ از آقای Louis Armstrong

What a Wonderful World - Louis Armsrong

I see trees of green, red roses too
I see em bloom, for me and for you
And I think to myself, what a wonderful world.

Have a Nice Rattoullic Year!